Ahhhh… Roodbaard! Een piratenkapitein die even gevreesd als gevreesd is, hij vaart over de zeeën aan het hoofd van zijn trotse bemanning, altijd op zoek naar een hypothetische schat om te bemachtigen… In theorie zou het woord ‘piraat’ al genoeg moeten zijn om elk schip dat zijn pad kruist te doen sidderen!
Maar de realiteit is heel anders…
Want de arme Roodbaard worstelt om de meedogenloze leider te belichamen die hij zo graag wil zijn! Een ware kampioen van pech, hij lijdt schipbreuk na schipbreuk met bijna bewonderenswaardige regelmaat. Toch ontbreekt het hem nooit aan energie, hij blijft onvermoeibaar zijn mannen aansporen en het avontuur nieuw leven inblazen!
En als het niet onze onoverwinnelijke Galliërs zijn die zijn schip naar de bodem laten zinken, aarzelt hij zelf niet om het, om gezichtsverlies te voorkomen, tot zinken te brengen… onder de verbijsterde blik van zijn bemanning!
Met dit nieuwe Asterix-beeldje wilde ik dat vluchtige moment vastleggen waarop Roodbaard ervan droomt een groot aanvoerder te zijn, die zijn mannen met flair inspireert... vlak voordat alles onvermijdelijk in elkaar stort...
==============
Ahhhh… Redbeard! A pirate captain as feared as he is theoretically dreaded, he sails the seas at the head of his proud crew, always in search of some hypothetical treasure to claim… In theory, the mere word “pirate” should be enough to make any ship crossing his path tremble!
But the reality is quite different…
For poor Redbeard struggles to embody the ruthless leader he dreams of being! A true champion of bad luck, he suffers shipwreck after shipwreck with almost admirable regularity. Yet, never lacking in energy, he tirelessly continues to rally his men and reignite the adventure!
And when it isn't our indomitable Gauls who send his ship to the bottom, it's he himself who, to save face, doesn't hesitate to scuttle it… under the astonished gaze of his crew!
With this new Asterix figurine, I wanted to capture that fleeting moment when Redbeard dreams of being a great captain, galvanizing his men with panache… just before everything inevitably collapses…